Wij herinneren ons oom Jan met name van de verjaardagen bij onze ouders, Johan en Annie Krol. Nadat wij zelf naar Friesland waren verhuisd en druk waren met integreren, vertelde oom Jan dat hij nog wel een "pols" (polsstok) had liggen voor onze toen 7-jarige zoon Casper. Om zijn fierljepcarrière te starten, op naar de Lanen in Harlingen om de pols af te halen bij oom Jan en tante Cilia. Na de thee een ronde gedaan door het bedrijfspand, alwaar de pols klaarlag, maar waar onze aandacht met name werd getrokken door een met dekens afgedekte auto in de hoek van de garage. De vorm verraadde echter direct wat er onder deze dekens verscholen ging: oom Jan's Batmobile ... een echte Corvette. Casper en de fierljepcarrière gingen een aantal seizoenen later te water toen de pols brak, maar de herinnering aan een gulle oom (met een coole car) bleef overeind.

Oom Jan staat voor ons synoniem aan garage - Krol - humor. Daar werden alle auto's van mijn ouders Doortje en Piet van der Werf gekocht; eerst bij opa en later bij oom Jan. Folders van de Nissans werden gezamelijk doorgespit en uiteindelijk werd voor het eerst een diesel aangeschaft. Tijdens eem verjaardagsvisite informeerde oom Jan hoe de diesel beviel. Pa zei dat hij elke ochtend probleemloos startte ondanks de winterse kou: even choken en startten maar....Oom Jan viel bijna van z'n stoel, maar vroeg toch waarmee mijn vader de choke bediende. Met dat knopje op het dashboard, een rondje met 2 golfjes er door, dan ging er een lampje branden en na een paar honderd meter deed pa hem weer uit. Oom Jan lag dubbel van het lachen: sorry Piet, heb ik je dat niet verteld: een diesel kun je niet choken hij moet even voorgloeien en nu zet je elke ochtend even de mistlamp aan. Iedereen heeft er smakelijk om moeten lachen! Deze anekdote zal mij altijd aan hem blijven herrineren als ik een auto start.

Altijd verdrietige berichten, kennis geving van het overlijden van een buurtgenoot. Dan snel de herinneringen ophalen, de katholieke grappen die we uit wisselden voor de garage deur. Dan hoior je ook weer de gebroeders Krol die op de pauken van het stedelijke door de garage marcheerden. Dan denk je weer aan de witte messerschmitt die ik van Jan kocht en die op de Westerzeedijk door een windvlaag om viel.. Jan een mensen mens met een humoristische kijk op de wereld en zorgzaam voor Cilia, en Frank en Eleonora en natuurlijk de kleinkinderen. Maar ook betrokken bij de andere Krollen. In een ander verband: kom ik een nota tegen van Electrische Schoenmakerij L.van der Heide voor de firma Krol voor levering van 2 leren hoezen voor de cabine van een vrachtwagen. .....

‘Collega Opa’ noemde ik Jan altijd als ik hem zag. Dan straalden zijn ogen en was hij net als ik zo trots op onze gezamenlijke kleinkinderen. Ook was hij zo blij met onze dochter als schoondochter. Wat een geweldig mens was Jan!
Francine en ik zijn erg verdrietig om Jan te moeten missen, maar zullen hem nooit vergeten!