Lieve meneer van de Pol,
ik zal u blijven herinneren als een man die ongelofelijk trots was op zijn Indonesische roots.
Die mooie verhalen kon vertellen over zijn jonge jaren. Met 300 km per uur over de Afsluitdijk, werken in de autohandel, de Holland Amerika lijn.
Trots ook op de Indo rock. Als ik er was werd er regelmatig muziek opgezet van de Blue Diamonds.
Trots ook op zijn (klein)kinderen en zijn vrouw.
Hij hield ook wel van een geintje, hij kreeg dan van die ondeugende pretoogjes.
Ik vergeet nooit de Kopke snoepjes die ik van hem kreeg als mijn dienst voorbij was, net zoals de paksoi soep die ik regelmatig mee at.

Dag meneer van de Pol, ik denk met veel waardering aan u terug.

Rennie.