De laatste uit het gezin de Vos. Alle dochters zo jong overleden.

Wat een mooie bijzondere afscheidsdienst. En wat triest voor jullie dat Marianne zo onverwacht is overleden. Ik was trouwens heel blij te horen dat Marianne in Sneek na haar vertrek uit Groningen haar leven nog zo fantastisch goed opgepakt heeft met: theater, zingen in het popkoor, en allemaal fantastisch leuke warme contacten opgebouwd heeft. Wat mooi om te zien hoe Marianne wekelijks voor kleinzoon Gabriel in Adam kwam zorgen. Jurrian, geweldig dat je moeder zo vaak naar Groningen is gekomen en jullie saampjes allerlei activiteiten en etentjes hadden.
Ik heb vaak na 2016 aan Marianne gedacht nadat ik haar achterliet in de Oosterstraat. Krachtige bijzondere Marianne heeft gedaan waar ze altijd goed in was. Op haar eigenwijze stap voor stap verder gaan en oppakken waar haar hart lag. En die dansjes waren heel herkenbaar. Hebben we vaak gedaan in de Groningse tijd. Koester deze prachtige vrouw, moeder en oma.

Lieve Marianne,
Wat een mooie herkenbare lach en een mooie blauwe bril zien we op deze foto. We hebben met jou en Johan vele herinneringen uit de Groningse tijd in de jaren 80. Frank volleybalde samen met Johan in het eerste herenteam van DIO-OH. Maar daar werd naast het volleybal ook veel gefeest. Met alle heren samen met alle aanhang. Daarom Marianne, ken ik jou. De laatste keer dat ik jou sprak was toen ik toevallig in Groningen was en jij de deur van jullie kaartenzaak in de Oosterstraat achter je dichttrok en vertelde dat je naar Sneek ging verhuizen. Terug naar je familie, waar het toen helaas niet zo goed mee ging. We hadden eigenlijk best een emotioneel gesprek herinner ik me. Daar is het toen bij gebleven, we gingen ieder ons eigen gang. Jij naar Sneek en ik terug naar Breda waar Frank en ik vanaf 1987 wonen. Marianne, we koesteren onze herinneringen aan jou en Johan, ook al zijn die van lang geleden.


Beste Marrit, Nass, Gabriel en Jurrian en Ochi,
Frank en ik zijn kennissen van jullie moeder en vader uit de Groningse vollebalperiode jaren 80 bij DIO-OH herenteam 1. Wij vinden het verdrietig te lezen dat jullie moeder en oma op zo'n jonge leeftijd van 69 jaar is overleden. Ik, Dea, ben even oud als Marianne, dus het voelt voor ons als veel te jong. Zeker omdat Johan ook al 10 jaar geleden is overleden. Bij zijn uitvaart zijn wij nog geweest. Wij wensen jullie veel sterkte en vooral ook vele herinneringen waar jullie samen over kunnen praten.